به قول بهروز وثوقي :نصف مردم دنیا شب که میشه فکر میکنن دلتنگن!اما همشون خمارن،خمارِ بیکسی...!

یه چیزایی الان هستم که نمیتونم قبول کنم این منم. مثل اجتماعی بودن و راحت بودن. ولی هستمیه چیزایی الان نیستم ولی شدیدا حس میکنم قبلا اون شکلی بودم. مثل متوهم و بامزه بودن. ولی نیستمحالا چرا یادم اومد م

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟از کجا ، وزکه خبر آوردی؟خوش خبر باشی ، اما ، اماگرد بام و در منبی ثمر می گردی انتظار خبری نیست مرانه زیاری ، نه ز دیار و دیاری ، باریبرو آن جا که بود چشمی و گوشی با کسبرو آ

فضای مجازی، مثل مشروب میمونه که باعث میشه درد هامون یادمون بره. مثل کازینو های لاس وگاس که هیچ ساعت و پنجره ای نداره که روز و شب و زمان رو بفهمی. مثل اون هتله که فکر کنم اسمش نیلوفرآبی بود تو اون فیلم پرسی جکسون ، که به مهموناشون یه نوشیدنی میدادن تا نفهمن چقدر اونجان و مثلا خودشون فکر میکردن دو ساع...

در ادامه ی پست قبلی: یه آهنگی هست در همین باره خیلی قشنگ توصیف میکنه حسشو... اسم آهنگ addicted# از riverside هست و لریکسش اینه: I feel I have to shareWhat I doOr where I amThere’s an urge withinI can

امشب یه ویدیو ی خیلی جالب تو یوتیوب میدیدم. مصاحبه با یکی از اساتید کیهان شناسی ایرانی مقیم آمریکا بود در مورد آتئیسم. این مصاحبه از طرف چند نفر منسوب به جمهوری بیخدایان انجام شده بود. چندتا چیز برام

همین الان الان استوریای یه دختره رو دیدم که رفته بود آفریقا. الان کنیا هست و استوری هاش زندگی عادی مردم اونجا رو نشون میداد. یه ایرانی هم که اونجا زندگی میکنه رو باهاش قرار گذاشته بود و دیده بودش. از